Η “απολογία” του αναρχομηδενιστή Σπύρου Μάνδυλα για το Σχέδιο Φοίνικας

Στάλθηκε στο ''Λύκοι Του Νότου''

Η “απολογία” του αναρχομηδενιστή Σπύρου Μάνδυλα για το Σχέδιο Φοίνικας

Την Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015 στην ειδική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού,πραγματοποιήθηκε η απολογία του αναρχομηδενιστή Σπύρου Μάνδυλα  σχετικά με το Σχέδιο Φοίνικας.

Πρόεδρος: Γνωρίζετε τις κατηγορίες. Τι έχετε να μας πείτε?

Μάνδυλας: Πριν αναφερθώ στις κατηγορητήριο θα αναφερθώ πρώτα σε ένα χρονικό της πολιτικής μου δράσης από το 2004 έως και σήμερα. Άλλωστε όπως είχα πει και στην πολιτική μου τοποθέτηση την πρώτη μέρα της δίκης, σε μια πολιτική δίωξη η μόνη υπεράσπιση που με εκφράζει είναι η ανάδειξη από εμένα της πολιτικής μου δράσης.

Κινούμαι στον αναρχικό χώρο από το 2004. Η πρώτη μου επαφή ήταν το κίνημα ενάντια στους ολυμπιακούς αγώνες  της Αθήνας το 2004.

Μετά από αυτό εντάχθηκα σε διάφορες συλλογικότητες και δραστηριοποιήθηκα σε ένα πλήθος ζητημάτων. Σε αυτά τα 10 περίπου χρόνια διοργάνωσα και συμμετείχα  σε πολλές και διαφορετικές δράσεις όπως  τα καλέσματα και η συμμετοχή μου σε πορείες, η διεκδίκηση πολιτικού ασύλου για  πολιτικούς  προσφυγές, η στήριξη διαφόρων απεργιών πείνας φυλακισμένων αναρχικών, η δημιουργία διαφόρων εκδηλώσεων - ομιλιών, το στήσιμο μικροφωνικών, η  διοργάνωση συναυλιών οικονομικής ενίσχυσης σε φυλακισμένους αναρχικούς, τα μοιράσματα κειμένων, οι βιβλιοπαρουσιάσεις και οι εκδόσεις βιβλίων.

Από το 2005 συμμετέχω στο Αναρχικό Στέκι Ναδίρ ενώ από το 2008 συμμετείχα στο αυτοργανωμένο εγχείρημα αντιπληροφόρισης Radio-Revolt. Από την αρχή της δημιουργίας του Ναδίρ θέσαμε σαν έναν από τους βασικούς άξονες την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αναρχικούς αιχμαλώτους πολέμου. Συγκεκριμένα από το διάστημα 2005 ως το 2009 συμμετέχοντας σε διάφορες δομές αλληλεγγύης είχα ασχοληθεί με περισσότερες από 30 υποθέσεις φυλακισμένων αναρχικών.

Από το 2009 σαν συνέλευση του αναρχικού στεκιού Ναδίρ  θεωρήσαμε ότι πρέπει να εστιάσουμε στην “Υπόθεση Χαλανδρίου”. Η “Υπόθεση Χαλανδρίου” ήταν στην ουσία  η αρχή των κατασταλτικών  επιχειρήσεων εναντίων της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς που ξεκίνησε στις 23/9/09 με την εισβολή της αντιτρομοκρατικής στο σπίτι στο Χαλάνδρι. Το διάστημα εκείνο και αφού ήρθαμε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους 3 προφυλακισμένους συλληφθέντες, πραγματοποιήσαμε εκδήλωση στο πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης όπου παρενέβησαν τηλεφωνικά και οι  3 προφυλακισμένοι αναρχικοί. Στην εκδήλωση είχαν παραβρεθεί 200-300 αναρχικοί ενώ είχε γίνει και ενημέρωση από συνήγορο της υπόθεσης για την 2^η τροποποίηση του τροχονόμου.

Από το 2009, λοιπόν, μέχρι και πρόσφατα επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την υπόθεση της Συνομωσίας Πυρήνων της Φωτιάς. Ο λόγος είναι διπλός και έχει να κάνει με το εξής. Αφενός για να προωθήσουμε τις πράξεις και τον λόγο της Σπφ και αφετέρου επειδή η υπόθεση αυτή είχε επιπλέον ένα πλήθος προεκτάσεων όπως για παράδειγμα ότι με αφορμή την υπόθεση της Συνομωσίας στήθηκε από την πρώτη στιγμή, από την μεριά του κράτους, ένα κυνήγι μαγισσών εναντίων πολλών αναρχικών συντρόφων.  Άλλωστε είναι γνωστές οι εκδικητικές συλλήψεις του 2010 όπου μετά από κάθε χτύπημα της ΣΠΦ το κράτος προέβαινε σε συλλήψεις τυχαίων ατόμων.

Μετά την πρώτη εκδήλωση συνέχισα την τηλεφωνική επικοινωνία και με άλλα μέλη της ΣΠΦ που συνελήφθηκαν το επόμενο διάστημα. Αργότερα επισκεπτόμουνα τα μέλη της ΣΠΦ στις δίκες που γίνονταν, ενώ μετά από αίτηση στο υπουργείο δικαιοσύνης έκανα και αρκετά επισκεπτήρια μέσα στη φυλακή Κορυδαλλού.

Πρόεδρος: Πείτε μας για τα επισκεπτήρια.

Μάνδυλας: Περίπου ένα χρόνο πριν την σύλληψη ξεκίνησα να κάνω κάποια επισκεπτήρια (περίπου 5) με το μέλος της ΣΠΦ Χρήστο Τσάκαλο. Ήταν επισκεπτήρια που μιλούσαμε για διάφορα θέματα όπως διάφορα ζητήματα του αναρχικού χώρου, η προετοιμασία κάποιων εκδηλώσεων ή ακόμα και ζητήματα άσχετα με τον αναρχικό χώρο.

Με αφορμή τα επισκεπτήρια θέλω να πω και κάποια πράγματα. Στα τελευταία επισκεπτήρια συζητούσαμε για μια εκδήλωση και μια κινηματική έκδοση. Αναφέρομαι στην  έκδοση του βιβλίου του Alfredo Bonanno  “Η ένοπλη χαρά”. Οι Πυρήνες επειδή δραστηριοποιούνται στις εκδόσεις Μαύρη Διεθνής  μας βοήθησαν πολύ στην  συγκεκριμένη έκδοση από τις εκδόσεις Αναρχικό Στέκι Ναδίρ. Η βιβλιοπαρουσίαση έγινε στο Ναδίρ την Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013 και είχαν παραβρεθεί αρκετοί σύντροφοι. Σε αυτή την εκδήλωση είχαν παρέμβει με κείμενα 4 φυλακισμένοι αναρχικοί από την Ιταλία ενώ υπήρχε τηλεφωνική επικοινωνία με το μέλος της ΣΠΦ  Όλγα Οικονομίδου.  Συνοπτικά η συγκεκριμένη εκδήλωση είχε τις εξής θεματικές:

·         Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου το Alfredo M. Bonanno "Η Ένοπλη Χαρά",

·         Συνδρομή των μεταφραστικών δικτύων στη διαρκή αναρχική εξέγερση,

·         Ενημέρωση για την καταστολή στην Ιταλία,

       Εδώ θέλω να πω και κάτι άλλο. Αυτή η εκδήλωση που ανέφερα έγινε 1 εβδομάδα πριν την σύλληψη μου. Αυτή η εκδήλωση είχε πάρα πολλές παραμέτρους αφού έπρεπε να συντονιστούν πολλές δουλειές ταυτόχρονα δηλαδή να γίνει η επικοινωνία με φυλακισμένους συντρόφους σε Ελλάδα και Ιταλία, να γραφτεί η εισήγηση, να επικοινωνήσουμε με τα μεταφραστικά εγχειρήματα που συμμετείχαν στην εκδήλωση, να συγκεντρωθούν βιβλία από διαφορετικές εκδόσεις, να γίνουν αφισοκολλήσεις, να γίνει η επιμέλεια και η τύπωση του βιβλίου και πολλά άλλα.

Γιατι τα λέω όλα αυτά? Για το λόγο ότι το ίδιο διάστημα μου απαγγέλλονται κατηγορίες για βομβιστικές επιθέσεις. Όπως είναι λογικό, με το φόρτο και τις παρακολουθήσεις που είχα εκείνο το διάστημα (έχω αναφερθεί στα κείμενα μου για τις “διακριτικές παρακολουθήσεις” της αντιτρομοκρατικής) αλλά και με τα επισκεπτήρια που έκανα στις δίκες της ΣΠΦ και στη φυλακή  θα ήταν πρακτικά αδύνατο να έχω όποια άλλη δράση. Ωστόσο ο Δένδιας για την σύλληψη μου τότε  έκανε δηλώσεις  για χτύπημα σε διεθνές δίκτυο τρομοκρατίας και αρχικά με κατηγόρησαν για 3 βομβιστικές ενέργειες και έναν εμπρησμό στην Ινδονήσια…

 Όσον αφορά τις κατηγορίες, πιστεύω ότι έχει αναδεχθεί τι έχει συμβεί και τι σκευωρία έχει στήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης μαζί με την αντιτρομοκρατική. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης μου ήταν γνωστό  ότι την ημέρα που ταχυδρομήθηκε από την Θεσσαλονίκη το δέμα βόμβα (στον πρώην διοικητή της αντιτρομοκρατικής Δημήτρη Χωριανόπουλο) εγώ βρισκόμουν στην Αθήνα σε επισκεπτήριο με το Χρήστο Τσάκαλο. Από την πρώτη μέρα λοιπόν υπήρχε επίσημο έγγραφο από το υπουργείο δικαιοσύνης και από τη φυλακή Κορυδαλλού που επιβεβαίωνε το γεγονός ότι ήμουν στην Αθήνα.  Το άλλοθι μου δηλαδή είναι το ίδιο υπουργείο και η ίδια η φυλακή Κορυδαλλού. Για τα άλλα 3 χτυπήματα όπως επίσης γνωρίζετε έχω ήδη απαλλαγεί μετά τους 6 πρώτους μήνες της προφυλάκισης μου.

Επιπλέον  δεν έχει βρεθεί ούτε αποτύπωμα μου ούτε DNA μου. Που ακόμα και να είχε βρεθεί δεν θα αποδείκνυε κάτι και το λέω αυτό γιατί πολλοί αναρχικοί έχουν τραβηχτεί δικαστικά για ένα αποτύπωμα ή για μέρος DNA που βρέθηκε κάπου…

Κάτι άλλο που θα ήθελα να πω είναι το γεγονός ότι μέσα στη δικογραφία υπάρχει η αναφορά ότι μέσα στο Ναδίρ εντοπίστηκε βιβλίο-θήκη για όπλο. Το βιβλίο αυτό δεν είναι άλλο από το βιβλίο-εξώφυλλο της  Ένοπλης Χαράς. Σας έχω δώσει σε φάκελο τα πρωτόλεια της δημιουργίας του εξωφύλλου.

 Ξέρω ότι θα με ρωτήσετε ποια είναι η θέση μου για τι βία. Η θέση μου σε αυτό το ζήτημα είναι ξεκάθαρη. Συμφωνώ με την ένοπλη επαναστατική βία. Όλες οι επαναστάσεις με τη βία έγιναν. Στη θέση που είμαι θα μπορούσα να πω άλλα ,όμως τότε δε θα ήμουν συνεπής με τις ιδέες μου. Η θέση μου είναι ξεκάθαρη. Η αναρχική εξέγερση διεξάγετε με κάθε μέσο. Και προφανώς και με τη βία.

 Εισαγγελέας: Τι πιστεύετε για τις παράπλευρες απώλειες. Σχολιάστε μας την περίπτωση του Θάνου Αξαρλιάν.

Μάνδυλας: Για την συγκεκριμένη περίπτωση του Θάνου Αξαρλιάν έχει μιλήσει διεξοδικά η επαναστατική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Εγώ δεν έχω να πω κάτι παραπάνω. Όσων αφορά το ζήτημα των παράπλευρων απωλειών αυτό είναι ξεκάθαρο για έναν αναρχικό ότι δηλαδή είναι εναντίων τέτοιων λογικών και πρακτικών. Συγκεκριμένα οργανώσεις όπως η ΣΠΦ και η FAI  είναι γνωστό ότι δίνουν μεγάλη προτεραιότητα σε αυτό το ζήτημα παίρνοντας προειδοποιητικά τηλεφωνήματα κτλ.

Θα’ θελα επίσης να πω ότι η λογική των παράπλευρων απωλειών είναι πρακτική των αφεντικών. Παρόλο που δεν είμαι κανένας “εργατιστής”, αυτό που βλέπω είναι ότι αυτοί που έχουν υιοθετήσει αυτή την τακτική είναι τα αφεντικά. Όπου για παράδειγμα σ ένα εργοστάσιο θα ελαττωθούν τα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων ώστε να έχει  μεγαλύτερο κέρδος η επιχείρηση. Ακούμε άλλωστε συνέχεια για νεκρούς εργάτες…

Εισαγγελέας: Πράγματι ισχύει…

Εισαγγελέας: Εσείς σαν αναρχικός τι πιστεύεται ότι πρέπει να γίνει . Ποια είναι η θέση σας?

Μάνδυλας: Εγώ είμαι αναρχικός-μηδενιστής. Πιστεύω ότι πρώτα πρέπει να καταστραφούν όλα και μετά θα μιλήσουμε για το πώς και τι θα δημιουργηθεί. Αν δεν πίστευα σε αυτό τότε θα πίστευα σε μεταρρυθμίσεις και σταδιακές αλλαγές, αλλά προφανώς κάτι τέτοιο δε με εκφράζει ούτε στο ελάχιστο.

Πρόεδρος:  Στις παρακολουθήσεις των αστυνομικών με το Αντρέα Τσαβδαρίδη ήσασταν εσείς?

Μάνδυλας: Με τον Αντρέα είχα μια επαφή όχι πολύ έντονη .Τον γνώριζα 4 χρόνια πριν την σύλληψη μου. Δεν ήμουν εγώ μαζί του στην παρακολούθηση που λέτε.

Πρόεδρος:  Ποια  είναι η οικογενειακή σας κατάσταση και ποια η σχέση σας με τη οικογένεια σας?

Μάνδυλας: Που αποσκοπεί αυτή η ερώτηση?

Πρόεδρος:  Θέλω να σχηματίσω το προφίλ σας ώστε να κρίνω καλύτερα…

Μάνδυλας: Αρκεί το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο στη δικογραφία εναντίον μου.

 Κλείνοντας θα ήθελα να πω ποιο ήταν το σκεπτικό του κράτους εισβάλλοντας στο Ναδίρ και προχωρώντας στην προφυλάκιση μου. Όπως σας είπα και στην αρχή ασχολούμαι με τον αναρχικό χώρο περίπου 10 χρόνια. 0λα αυτά τα χρόνια οι εκδηλώσεις και οι δραστηριότητες που πραγματοποιούμε σαν Αναρχικό Στέκι Ναδίρ προσελκύουν αρκετά το ενδιαφέρον του κόσμου. Το κράτος βλέποντας να δείχνουμε την αλληλεγγύη μας σε ένοπλες οργανώσεις θέλει να γκρεμίσει αυτή την επικοινωνία. Η σύνδεση δημόσιου και παράνομου θεωρείται εκρηκτικό μείγμα.

Έχοντας αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια μια πολύ καλή εικόνα για την τακτική του κράτους ως προς τις διώξεις αγωνιστών είμαι σε θέση να πω ότι είναι η μοναδική φορά που χωρίς ούτε ένα στοιχείο, ένας αναρχικός έμεινε προφυλακισμένος 18 μήνες.

Πρόεδρος:  Η Συνομωσία Πυρήνων της Φωτάς ιδεολογικά τι δηλώνουν ότι είναι?

Μάνδυλας: Αναρχικοί-μηδενιστές, παρόλα αυτά προσωπικά έχω σαν αξία να μην  μιλάω για  άλλους, οπότε  μπορείτε να ρωτήσετε τους ίδιους.

Εισαγγελέας: Είπατε πριν ότι συμφωνείτε με την ένοπλη επαναστατική βία. Εγώ πιστεύω ότι όλο αυτό είναι ένα αδιέξοδο που όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά αλλά αντίθετα νέοι νόμοι βγαίνουν και τα δικαιώματα συρρικνώνονται ακόμα περισσότερο. Τι πιστεύετε γι’ αυτό?

Μάνδυλας: Εγώ πιστεύω ότι ο μόνος τρόπος για να αντισταθείς είναι να πολεμάς. Μόνο όταν πολεμάς κερδίζεις. Οι μόνοι που δε φταίνε για το ότι βγαίνουν νέοι νόμοι και που συρρικνώνονται τα δικαιώματα είναι αυτοί που αντιστέκονται.

Εισαγγελέας: θεωρώ ότι οι οργανώσεις αυτές είναι ακίνδυνες και ότι το κράτος δεν τις φοβάται…

Μάνδυλας: Επομένως εσείς εννοείτε ότι οι επαναστάτες δεν απειλούν το κράτος? Τότε απαντήστε μου για ποιο λόγο στους Πυρήνες της Φωτιάς έρχεται η μια προφυλάκιση μετά την άλλη και για πιο λόγο τους κρατά το κράτος τόσο καιρό φυλακισμένους?

Εισαγγελέας: Ευχαριστώ, δεν έχω να ρωτήσω κάτι άλλο.
Πρόεδρος:  Δεν έχω άλλη ερώτηση.

Μοίρασμα κειμένου την Τρίτη 8/12 στο κέντρο της Πάτρας,σχετικά με το δικαστήριο των 2 αντιφασιστών απο Καβάλα.

Tην Τετάρτη 9/12  το πρωί δικάζονται οι δυο αντιφασίστες απο την Καβάλα που συνελήφθησαν για τα γεγονότα που συνέβησαν στην εκδήλωση των Ιμίων στις 25/1/2014 στην πόλη της Καβάλας.Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι σε βαθμό κακουργήματος και πιο συγκεκριμένα κατηγορούνται για πρόκληση σωματικών βλαβών καθώς και ηγεσία σε σύσταση συμμορίας.

Το χρονικό:

Καβάλα : Μπάτσοι και φασίστες,πηγαίνουν χέρι χέρι.

Δεν μας είναι καθόλου άγνωστη η κατάσταση που επικρατεί στην πόλη της Καβάλας τα τελευταία χρόνια.Οι επιθέσεις σε αναρχικούς συντρόφους, σε αντιφασίστες,γκραφιτάδες, η ρατσιστική συμπεριφορά που υπόκεινται οι τσιγγάνοι στο κέντρο της πόλης, οι συνεχείς επιθέσεις σε στέκια όπως και στην κατάληψη Βύρωνος 3 έχουν καταστήσει σαφές οτι ο φασισμός - πατριωτισμός έχει όνομα και υπόσταση.
Είναι η Πατριωτική Κίνηση Πολιτών Καβάλας που σε κάθε ευκαιρία εγκολπίζει χρυσαυγίτες, μέλη της εθνικοσοσιαλιστικής στρατιάς (που συνδέονται με  το Μαύρο Κρίνο του Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου) και κάθε λογής φασίστες για να αποκτήσει αριθμητική υπεροχή,με στόχο να φοβήσουν και να αποθαρρύνουν τόσο τους αναρχικούς και αντιφασίστες,όσο και οποιονδήποτε στέκεται έμπρακτα απέναντι στο φασισμό-πατριωτισμό.

Έτσι λοιπόν στις 26/1/14 ήταν προγραμματισμένη φασιστοεκδήλωση για τα Ίμια στο κέντρο της πόλης.Απο το προηγούμενο βράδυ όμως οι φασίστες είχαν προχωρήσει σε αποκλεισμό κεντρικής πλατείας της πόλης  και έτσι δέχτηκαν επίθεση απο ομάδα αντιφασιστών με στόχο να τους διώξουν απο την πλατεία.
Τί ακολούθησε αφού απωθήθηκαν απο την πλατεία;Ο ξυλοδαρμός 2 άσχετων φοιτητών και το σπάσιμο καθώς και η απόπειρα εμπρησμού σε μαγαζί συντρόφου αντιφασίστα. Να σημειωθεί εδώ οτι μάρτυρες στον ξυλοδαρμό των φοιτητών ήταν και οι μπάτσοι οι οποίοι επέλεξαν να μην κάνουν τίποτα απολύτως.Δεν τρέφουμε γελοίες αυταπάτες βέβαια...Όταν λοιπόν ο σύντροφος πήγε αναγκαστικά και λόγω της αυτεπάγγελτης διαδικασίας για τον εμπρησμό να δώσει κατάθεση για το μαγαζί που καταστράφηκε,πληροφορείται οτι έχει κατατεθεί μήνυση εναντίον του,για πρόκληση σωματικών βλαβών και συλλαμβάνεται αμέσως,με αποτέλεσμα να παραμείνει προφυλακισμένος 7 μέρες.
Δυο μέρες μετά την προφυλάκιση του συντρόφου συλλαμβάνεται και ο αδερφός του αντιμετωπίζοντας τις ίδιες κατηγορίες και παραμένει προφυλακισμένος για 5 μέρες.
Να σημειωθεί οτι στις 26/1 που ήταν και η μέρα της φασιστοεκδήλωσης υπήρχε δυναμική αντισυγκέντρωση αντιφασιστών η οποία πραγματοποιήθηκε επιτυχώς παρά τις δεκάδες προσαγωγές που είχαν σημειωθεί νωρίτερα.
Είναι σαφές οτι ο λόγος της προφυλάκισης των 2 συντρόφων αντιφασιστών,είναι λόγω της στοχοποίησης που έχουν υποστεί απο φασίστες και μπάτσους,αφού είναι γνωστή η δράση τους τόσο στον αναρχικό χώρο όσο και στον αντιφασιστικό αγώνα,χρόνια τώρα.
Οι στοχοποιήσεις, οι προσαγωγές, οι προφυλακισμοί, και πλήθος άλλων μεθοδεύσεων είναι μέσα που χρησιμοποιεί το κράτος για να καταστείλει όλους αυτούς που αγωνίζονται,όλους αυτούς που δέν συμβιβάζονται αλλά και όσους έχουν την πρόθεση να αγωνιστούν απέναντι στο κράτος και στους θεσμούς του.

Αλληλεγγύη και δύναμη στους 2 αντιφασίστες απο Καβάλα.

Κανένας σύντροφος μόνος του.






                                                               Αλληλέγγυοι αντιφασίστες/αντιφασίστριες Πάτρα

Τετραγωνίζοντας τον ''χώρο''.

Τετραγωνίζοντας τον ''χώρο''


Η προδοσία τους χάραξε το μυαλό μας..
Τα σημάδια από τα φιλιά του Ιούδα σβήνουν,
όμως ποτέ δεν ξεχάσαμε την λάμψη που έχει το ασήμι.
Δεν μας θαμπώνουν οι λαμπερές κουβέντες,
οι εκθαμβωτικές αφίσες,
τα μεγάλα λόγια..
Όλα είναι ασήμι και αγοραίος έρωτας.
Διαλέξαμε την φωτιά και το ατσάλι
 και ο δρόμος μας στέκει λαμπρός,
μέσα από αληθινά μάτια που κοιτάνε πέρα
απ το ασήμι και τους εραστές του.
Ο φόβος τους,είναι η θλίψη μας.
Οι άγαρμπες κινήσεις τους όταν περπατούν στα σκοτάδια,
περιμένοντας να επιτεθούν στην Σκιά μας,
είναι το γέλιο μας.
Η δυσωδία του λόγου τους,
όταν έρποντας ρίχνουν παντού
 το δηλητήριο της ίντριγκας και του φαίνεσθαι,
θα είναι και το οριστικό τους τέλος.
Ένα τέλος σε μία συνείδηση
που τρέφεται από τη Σκιά μας.
Ένα τέλος στο δηλητήριο
που προσπαθεί να μαυρίσει τους δρόμους μας.
Ένα τέλος που δίνεται όταν ο ''όφις'' 
δαγκώνει την ουρά του,
για ακόμη μία φορά,
αλλά ο κύκλος και πάλι δεν είναι τετράγωνος.

Αφιερώνω το παραπάνω στους συντρόφους και φίλους,που έρχονται αντιμέτωποι με ιντριγκαδόρους και αργόσχολους,οι οποίοι προσπαθούν μάταια να προκαλέσουν καταστάσεις και να καλύψουν την αλήθεια.
Ο ''εγκεφαλικός μεσαίωνας'' και η κριτική βάσει τάγματος-συσπείρωσης-χρώματος-συλλογικότητας, δεν χαρακτηρίζει τον κόσμο που πολεμά ελεύθερα τα σύνορα,τις θρησκείες,τον ρατσισμό και την εξουσία.
Η στρατηγική του προσωπικού που γίνεται πολιτικό και ανάποδα,πλέον αποκαλύπτεται και θα αποτελέσει μία από τις πιο αισχρές τακτικές μέσα στους χρόνους,από τους ρεφορμιστές και τους αργόσχολους με κρίση συνείδησης και απραξίας.


Καλή δύναμη αδέρφια!


                                                                                                           Εμπρηστής Προκαταλήψεων

Χρηματισμός μπάτσου από αναρχικό.

Στάλθηκε στο ''Λύκοι Του Νότου''

 
ΧΡΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΠΑΤΣΟΥ ΑΠΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ

Την Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015 έχει οριστεί το δικαστήριο για την πρώτη εισβολή των μπάτσων στο Αναρχικό Στέκι Ναδίρ, στη Θεσσαλονίκη. Η εισβολή είχε γίνει το πρωινό της 4ης Δεκεμβρίου 2010.

Σε αυτή τη δίκη θα βρεθούν ως κατηγορούμενοι 12 άτομα που είτε συνελήφθησαν μέσα στην κατάληψη,είτε στο δρόμο. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν είναι μεταξύ άλλων: εγκληματική οργάνωση (διεύθυνση και σύσταση), ληστεία, εμπρησμός, σωματικές βλάβες, παράνομο ραδιόφωνο(radiorevolt), απείθεια (άρνηση αποτυπωμάτων –άρνηση λήψης φωτογραφιών).

Για αυτή την υπόθεση είχαν προφυλακιστεί τρία άτομα. Ο Αναστασιάδης Παναγιώτης, o Αναστασιάδης Στέλιος και ο Gugov Ivan,οι οποίοι έχουν δηλώσει την αθωότητα τους με δημόσια κείμενα από την πρώτη στιγμή της προφυλάκισης τους, καταγγέλωντας σκευωρία των αστυνομικών αρχών.

Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να γνωστοποιήσει το εξής περιστατικό. Ένα περιστατικό που αποτελεί τα τελευταία τρία χρόνια το κοινό μυστικό των αναρχικών της Θεσσαλονίκης.Τον χρηματισμό του μπάτσου Παναγιώτη Τσιχλή από τον κατηγορούμενο αναρχικό Σπύρο Πλάκα.Ο λόγος της δημοσιοποίησης είναι προφανής.

Ένας αναρχικός δεν επιτρέπεται να έχει καμία συνδιαλλαγή με μπάτσους.

Αυτές οι τακτικές είναι τακτικές μαφίας. Καμία σχέση δεν πρέπει να έχουν με πολιτικές διεργασίες, και δεν πρέπει έπ ουδενί να υιοθετούνται από άτομα που αυτοχαρακτηρίζονται ως αναρχικοί. Ο χρηματισμός αυτός έγινε ώστε να μην ενσωματωθεί στη δικογραφία η κατάθεση του μπάτσου που “έκαιγε” τον παραπάνω αναρχικό.

 Η συμφωνία ήταν συγκεκριμένη και προέβλεπε το λάδωμα με 5000 ευρώ στον μπάτσο μετά από ένα σχετικό παζάρι που μεσολάβησε.
 Η συγκεκριμένη συμφωνία είχε ένα απτό και ξεκάθαρο αποτέλεσμα για τον Πλάκα. Την μη προφυλάκιση του και την προφυλάκιση ατόμων που δηλώνουν αθώοι. *

Η δικηγόρος του Σπύρου Πλάκα είναι η Νατάσα Ζαραλίδου η οποία και είναι ενήμερη για το ποιον του πελάτη της.

**

Ποιος είναι ο μπάτσος Παναγιώτης Τσιχλής

Ο εν λόγω μπάτσος είναι το σύμβολο του διεφθαρμένου μπάτσου στη Θεσσαλονίκη. Είναι άλλωστε αρκετές οι φορές που ο συγκεκριμένος δέχτηκε δημόσιες και επώνυμες καταγγελίες για διάφορα περιστατικά . Περιστατικά όπως:

*1. Ο τραμπουκισμός του δημοσιογράφου της εφημερίδας Μακεδονία Κώστα Κουκουμάκα, το 2007 όταν ο εν λόγο μπάτσος υπηρετούσε στο Τμήμα Δίωξης Εκβιαστών,

*2.Η σύλληψη του το 2012 για την υπόθεση των νονών της Θεσσαλονίκης (υπόθεση Μάρκου Καραμπέρη).

*3.Ο τραμπουκισμός ενός ιδιοκτήτη μαγαζιού στα Λαδάδικα το 2013 όταν ο Τσιχλής Παναγιώτης ήταν διοικητής του Αστυνομικό Τμήματος Πλατείας Δημοκρατίας <http://www.zougla.gr/greece/article/kataxrisi-eksousias>.

Υ.Γ. Η γνωστοποίηση του παραπάνω περιστατικού γίνεται από πρώην συντρόφους του Σπύρου Πλάκα και γίνεται επειδή στους κόλπους μας δοσοληψίες-συνεργασίες με μπάτσους δεν χωράνε. 
Με τους μπάτσους είμαστε απέναντι όχι δίπλα.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΜΑΣ.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΠΑΤΣΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΝΑΔΙΡ

/Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2015/

*/ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ-ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ/*//

Οι ψευδαισθήσεις της δημοκρατίας τρέφονται με εκλογές.

Στάλθηκε στο" λύκοι του νότου"

Ακόμα μια απόπειρα του συστήματος ,να καταστήσει συνένοχους-συμμέτοχους τους ανθρώπους-υπηκόους του, βρίσκεται σε εξέλιξη.
Το σύστημα δημιουργεί κρίσεις ,για να μπορεί να ελέγξει με το φόβο και την ελπίδα τους υπηκόους του και εμφανίζει τη δημοκρατία ,που είναι το πιο πολύτιμο εργαλείο του και τις εκλογές, ως θεραπεία "δια πάσαν νόσον και πάσα μαλακία".Σκοπός των εκλογών δεν είναι να ερωτηθούν οι υπήκοοι, αλλά να υπάρξει η ψευδαίσθηση ότι αποφασίζουν.Αυτή η απόφαση των πολλών,αποτελεί
και το άλλοθι για τα όσα πρόκειται να επιβληθούν. Κάθε φορά που το σύστημα προκαλεί εκλογές υπάρχει και μια συνέχεια του σχεδίου των εξουσιαστών και του συστήματος για να προχωρήσει σε όλο και περισσότερη αυταρχικότητα , ανισότητα,καταπίεση,εκμετάλλευση και υποδούλωση των υπηκόων. Τα κόμματα που κινούνται στη βάση της υπεράσπισης τάχα των συμφερόντων της τάξης που το καθένα απευθύνεται,πουλάνε ξεδιάντροπα ελπίδα και πορεία προς τα εμπρός,ανάπτυξη και ευημερία,δικαιοσύνη  και πρόοδο.Τόσα χρόνια εκλογών και δημοκρατίας υποτίθεται πως θα είχαν λύσει ,αν όχι όλα,τουλάχιστον τα περισσότερα θέματα που κάνουν τον άνθρωπο ευάλωτο. Αντ' αυτού βλέπουμε τα πάντα να γίνονται χειρότερα,η ζωή να δυσκολεύει μέρα με τη μέρα, η επιβολή και η αυταρχικότητα να θεριεύουν, η δυστυχία να διογκώνεται και η ζωή να αποτελεί μια τυπική οικονομική διαδικασία που στόχο έχει να κάνει πιο ισχυρούς και πιο ικανοποιημένους τους εξουσιαστές.

Με υποσχέσεις και προγράμματα ,που είναι καταφανέστατα ψεύτικα και παραπλανητικά, δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ελπίδας και οι άνθρωποι προστρέχουν αέναα στις θεατρικά στημένες εκλογικές διαδικασίες και δίνουν "νομιμοποίηση" του αφανισμού της ζωής τους.

Εμφανίζονται πολλοί εκφραστές της προσπάθειας υφαρπαγής της "νομιμοποίησης" των παραπλανημένων ανθρώπων ,που νομίζουν πως καθορίζουν τα πράματα και τις ζωές τους μέσα από τις εκλογές. Κάθε άρπαγας χρησιμοποιεί τον μανδύα κάποιας ιδεολογίας που κατασκευάστηκε ακριβώς για να δίνεται η ψευδαίσθηση των διαφορετικών επιλογών. Όλες οι χρησιμοποιούμενες ιδεολογίες έχουν κοινή μήτρα ,το ιδιοκτησιακό σύστημα και δημιουργούς τους μαθητές του
εξουσιαστικού συστήματος.Η γκάμα των ιδεολογιών εκτείνεται από την ακραία εκμετάλλευση της ζωής των ανθρώπων , για χάρη των ανθρώπων (βρες το παράλογο) , μέχρι τον συναισθηματικό εξαναγκασμό του ανθρώπου να διαθέσει τη ζωή του τάχα για το κοινό καλό και την ευημερία όλων. Απ'όλα έχει το πανέρι,από φασίστες ,νεοφιλελεύθερους,φιλελεύθερους,ήπιους κεντρώους,σοσιαλδημοκράτες,αριστερούς,αριστεριστές,κομμουνιστές όλων των τάσεων και όλων των προσωποπαγών θεωρήσεων,οικολόγους μέχρι και αμεσοδημοκράτες. Για να κρύψουν οι εξουσιαστές τον σκοπό τους , δίνουν την εντύπωση πως ο κάθε άνθρωπος έχει την ευχέρεια να εκφραστεί με διαφορετικό τρόπο και έτσι κρύβουν την απουσία επιλογών.

Προκαθορίζουν τους παίχτες και το παιχνίδι στήνεται μέσα στα όρια που αυτοί το έθεσαν.

Προτάσσουν την ταξικότητα για να αποπροσανατολίσουν τον άνθρωπο και να τον
τυφλώσουν από το να δει πως το μοναδικό διαχωριστικό είναι η ελευθερία ή η
μη ελευθερία.
Συνδέουν την ταξικότητα με την βαθύτατη επιθυμία του ανθρώπου για ισότητα
και έτσι καταφέρνουν να διαχωρίσουν τους ανθρώπους , ανάλογα με τις
ιδεολογίες και την τάξη του καθενός.

Αυτό που ξεχωρίζει τον ελεύθερο από τον σκλάβο είναι ο τρόπος ζωής του καθενός.

Ο σκλάβος θέλει (ή νομίζει πως θέλει) να ζει μέσα σε όρια,με κανόνες και αρχές,και κύριο στόχο της ζωής του έχει (ή νομίζει πως έχει) να παραδώσει ένα κόσμο στα παιδιά του ,σταθερό και σύμφωνα με αυτά που έζησε(παραδοσιακό) , ώστε να νοιώθει την ψευδαίσθηση πως αφενός η ζωή του είχε κάποιο σκοπό,αφετέρου να νομίζει πως θα ζει για πάντα μέσα από τους απογόνους του.Κύριο χαρακτηριστικό του σκλάβου είναι το ότι κινείται πάντα συστηματικά και θεωρεί πως είναι κι ο ίδιος μέρος του συστήματος που καθορίζει τα πάντα,γι'αυτό και αποτελεί τον πιο φανατικό υποστηρικτή του.

Ο ελεύθερος από την άλλη,δεν θεωρεί πως πρέπει να ζει σε πλαίσια και ρόλους,θεωρεί πως η ζωή είναι μοναδική για τον καθένα και δεν αφήνει καμιά παρακαταθήκη στους επόμενους.Θεωρεί πως η δουλεία-σκλαβιά αναπαράγεται μέσα από συστήματα και γι'αυτό δεν επιβάλει,ούτε και αναφέρει τη δική του θεώρηση ως τη μόνη σωστή.

(Η διαφορά μεταξύ ελεύθερου και σκλάβου είναι πως ο πρώτος δε δεσμεύει ούτε το παρόν ,ούτε το μέλλον με "μοναδικές λύσεις" , "πρέπει" και συστήματα,ενώ ο δεύτερος υπερασπίζεται με πάθος την ιδεολογία του και θέλει οπωσδήποτε να την επιβάλλει και στους σύγχρονούς τους και στους απόγονούς του).

Στυλοβάτες του συστήματος και φανατικοί υποστηριχτές και προπαγανδιστές του οι σκλάβοι,ετοιμάζονται για άλλη μια φορά να διατρανώσουν τις "απόψεις" τους , να ψηφίσουν και να ρίξουν λίγο νερό ακόμα στο μύλο του συστήματος.

Υπερασπιστές της ζωής οι ελεύθεροι,για μια ακόμα φορά θα αποδράσουν από το συστημικό πανηγυράκι και θα ετοιμαστούν για την ολομέτωπη σύγκρουση με ό,τι καταστρέφει τη ζωή τους.


-Καμιά συμμετοχή,καμιά συννενοχή στις συστημικές φιέστες αυτοεπιβεβαίωσης.

-Πόλεμος για λευτεριά.

Κάλεσμα αλληλεγγύης στην Εύη Στατήρη

Στις 3 Σεπτεμβρίου εξετάζεται απο δικαστικό συμβούλιο η παράταση ή μη της προφυλάκισης της Εύης Στατήρη.

Στα πλαίσια του πανελλαδικού καλέσματος δρασης και αλληλεγγύης που εχει οργανωθεί από συντρόφους για τις 2 Σεπτέμβρη καλούμε και εμείς όλες τις αναρχικές ατομικότητες , τους πυρήνες άμεσης δράσης και τους συντρόφους να σαμποτάρουμε την κανονικότητα και να θέσουμε εκτος λειτουργίας το ρολοϊ της εξουσίας. Με πράξεις αντιπληροφόρησης (αφίσσες,τρικάκια, πανό, συνθήματα)να σπάσουμε τη σιωπή, με δράσεις και σαμποτάζ να τερματίσουμε την ακινησία της παθητικότητας.

Στις 2 Σεπτεμβρίου να προκαλέσουμε τον κόσμο της οργανωμένης απάθειας με εχθρικές χειρονομίες ανυποταξίας.

ΠΟΤΕ ΜΕΤΑΝΙΩΜΕΝΟΙ

ΠΟΤΕ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΣΤΑΤΗΡΗ

2 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ

αναρχικές ατομικότητες που τείνουν στο χάος

Μια σύντομη τοποθέτηση,σχετικά με το ζήτημα των πολιτικο-οικονομικών διαδικασιών.

”Η δημόσια άδεια να μπορείς να διαλέγεις ανάμεσα σε πέντε βασικές πολιτικές γνώμες, που κολακεύει ιδιαίτερα εκείνους τους πολλούς οι οποίοι θα ήθελαν να φαίνονται ανεξάρτητοι και να μάχονται για τις ιδέες τους. Όμως δεν έχει σημασία αν υποχρεώνεται η αγέλη, να έχει μόνο μία γνώμη ή αν της επιτρέπεται να έχει πέντε. Όποιος δεν συμμερίζεται καμία από τις πέντε γνώμες και στέκεται σε απόσταση έχει πάντα εναντίον του όλη την αγέλη.”

Φ. Νίτσε.

Δε θα επιχειρηθεί εδώ μια ακόμη ανάλυση της παρούσας πολιτικο-οικονομικής κατάστασης και του περιεχομένου του δημοψηφίσματος. Ούτε θα κατατεθεί ένα προταγματικό σκεπτικό για τη θέση που οφείλουν να διατηρήσουν οι αναρχικοί απέναντι στα πρόσφατα γεγονότα. Κάτι τέτοιο πέρα από το ότι δεν θα με ευχαριστούσε θα ερχόταν και σε αντίθεση με την ύπαρξή μου ως μηδενιστής. Το κείμενο αυτό αποσκοπεί στην παρουσίαση του ευρύτερου σκεπτικού μου γύρω από τα ζητήματα πολιτικής διαχείρισης.

Καταρχάς, ως μηδενιστής η μόνη σχέση που μπορώ να έχω με τους όρους της οικονομίας και της πολιτικής είναι η μονίμως εμπόλεμη. Η πολιτική και η οικονομία είναι ως γνωστόν άρρηκτα συνδεδεμένες με την ομαλή διατήρηση και εξέλιξη του κοινωνικού εργοστασίου. Μια περεταίρω ανάλυση της αποδοχής αυτής δεν ανάγεται στον σκοπό του συγκεκριμένου κειμένου. Το ζήτημα που τίθεται εδώ είναι η θέση που εγώ μπορώ να έχω σαν αρνητής του υπάρχοντος πάνω σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική διαχείριση των μεταβολών του αναγνωρίζοντας την πλήρως αντιφατική μου ύπαρξη.

Από τη στιγμή που κάποιος επιλέγει την άρνηση για συντροφιά στο μονοπάτι του αναπόφευκτα καταλήγει να αντιτάσσει στην πραγματικότητα τον δικό του κόσμο της δύναμης και επιθυμίας του, κάτι που τον οδηγεί να κηρύξει τον πόλεμο σε όλες τις πλευρές του υπάρχοντος χωρίς να παραβλέπει αυτές που έχουν να κάνουν με το κοινωνικά διαμορφωμένο άτομό του. Η ζωή έτσι ενός μηδενιστή δε μπορεί παρά να είναι γεμάτη με συμβιβασμούς, ήττες, αντιφάσεις και άθλιες αδιέξοδες συμβάσεις. Η άρνηση ξεσκίζει πρώτα τον ίδιο τον εαυτό αφήνοντάς τον γυμνό και ταπεινωμένο μπροστά στις επιταγές του ίδιου του, κατεχόμενου από την άρνηση, εαυτού του. Ο μηδενιστής όμως έχει επιλέξει συνειδητά την άρνηση ως εργαλείο για την αύξηση της δικής του ευχαρίστησης. Κάθε πράξη ενός μηδενιστή δεν απολογείται πουθενά πέρα από τη διαρκώς μεταβαλλόμενη συνείδηση και θέλησή του.

Αναγνωρίζοντας την αντιφατική μου ύπαρξη ως μηδενιστής μα δίχως να τοποθετώ τον μηδενισμό στο ράφι παρέα με τις υπόλοιπες ιδεολογίες αντιλαμβάνομαι την άρνηση ως εργαλείο το οποίο εξυπηρετεί και μεταβάλλει τις επιθυμίες μου στην κατεύθυνση που εγώ ορίζω. Μέσα από αυτό το πρίσμα η άρνηση και το συμφέρον μου δε διαχωρίζονται ούτε μπαίνει αντιθετικά το ένα στο άλλο.

 Κάθε πράξη μου διέπεται από μια συνειδητή ιδιοτέλεια και εκεί βρίσκεται η ουσία της παρούσας τοποθέτησης.

Παρά την εμπόλεμη σχέση μου με το υπάρχον στην ολότητά του, δε μπορώ να κλείνω τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα στην οποία πολλές φορές θίγεται το άμεσο συμφέρον μου. Η άρνηση θα μετατρέποταν σε μια ιδεοληπτική συνείδηση δυνάστη, αν στο όνομά της παραχάραζα την πραγματικότητα εξαπατώντας τον εαυτό μου και τα συμφέροντά μου υποχωρούσαν μπροστά στις επιταγές της μεγάλης αυτής ιδέας. Ο κάθε μηδενιστής επιλέγει βάσει της ιδιοσυγκρασίας του τον τρόπο με τον οποίο θα πολεμήσει. Με αντίστοιχο τρόπο επιλέγει τις συμβάσεις που θα σηκώσει και το πώς θα ανταπεξέλθει στον πόνο που γεννούν οι αντιφάσεις του. Δεν υπάρχει κάποιο πρόταγμα ή ένας καθολικός χαρακτήρας σε αυτές τις επιλογές. Ο καθένας πράττει κατά το δοκούν.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εγώ δεν αντιλαμβάνομαι κάποιο προσωπικό συμφέρον σε αυτό το δημοψήφισμα το οποίο πραγματοποιείται στα μέτρα μιας οικονομιστικής φαινομενικής πόλωσης σε αντίθεση με μια άλλη φανταστική περίπτωση όπου μια παρόμοια διαδικασία θα διαπραγματευόταν την κατάργηση των φυλακών (για παράδειγμα) και θα έδινε τη δυνατότητα στον κυνικό μηδενιστή καταστροφέα να εκμεταλλευτεί τους δημοκρατικούς θεσμούς. Σε αυτήν την φανταστική περίπτωση ιο δημοκρατικές διαδικασίες θίγουν ένα άμεσο συμφέρον μου και εγώ μπορώ να επέμβω με πλήρη συνείδηση της πράξης μου φέρνοντας τους κανόνες του παιχνιδιού περισσότερο στα μέτρα μου. Σε αυτό το δημοψήφισμα όμως, που αποτελεί κατά βάση έναν τρόπο να αποσπάσει η κυβέρνηση μεγαλύτερη λαϊκή αποδοχή μοιραζόμενη τις ευθύνες των αντιφάσεών της με τις εξαθλιωμένες μάζες και να προχωρήσει σε μια νέα διαπραγμάτευση με κύριο γνώμονα το οικονομικό πρόσημο, εγώ δεν βρίσκω τον λόγο να συμμετέχω μη αναγνωρίζοντας κάποιο συμφέρον μου στην παραπάνω διαδικασία.

Το ότι δε συμμετέχω εγώ δε σημαίνει πως θα κρίνω βασιζόμενος στη συμμετοχή ή όχι στο δημοψήφισμα τη φερεγγυότητα κάποιου ως αναρχικού πολεμιστή. Η πολιτική λογική δε διαφαίνεται από τη συμμετοχή σε πολιτικές διαδικασίες μα αν το άτομο ετεροκαθορίζεται από αυτές. Μια μυωπική αντίληψη που αντιλαμβάνεται ως πολιτική αποκλειστικά τις διαδικασίες διαχείρισης της παρούσας κοινωνικής κατάστασης και τα επώνυμα δημοκρατικά στρατόπεδα είναι πολύ επικίνδυνο να δημιουργήσει ένα διαφορετικό πολιτικό στρατόπεδο με αντιπολιτικό πρόσημο το οποίο το στηρίζει προτάσσοντας την αποχή από τις ανάλογες διαδικασίες. Εμένα δεν με ενδιαφέρει η πράξη αλλά το σκεπτικό που τη συνοδεύει κι αν σε αυτό αναγνωρίζω κάποια συγγένεια είτε συμφωνώ είτε όχι. Μπορεί σε αντίθεση με εμένα ένας ειλικρινής σύντροφος να επιλέξει να συμμετέχει σε αυτό το πανηγύρι με πλήρη συνείδηση πως πρόκειται για ένα πανηγύρι των όχλων στηρίζοντας την απόφασή του αντιλαμβανόμενος κάποιο άμεσο συμφέρον εντός του. Ο καθένας στο κάτω κάτω επιλέγει τις συμβάσεις του και το πώς θα τις αντιμετωπίσει. Εγώ, κρατώντας σταθερή απόσταση από την επιρροή της πολιτικής, επεμβαίνω συνειδητά σε αυτήν όταν η συνείδησή μου δείχνει πως έχω συμφέρον να το κάνω. Αν δεν το έπραττα υψώνοντας ιδεολογικές επιταγές πάνω από αυτό το συμφέρον τότε θα ήμουν πράγματι ετεροκαθοριζόμενος.

Δίπολα και λοιπές στρατεύσεις δεν υφίστανται για τον αναρχικό εξεγερμένο παρά μόνο οι επιλογές του. Επιλογές που φέρνουν τον καθένα αντιμέτωπο με τους τοίχους στο υπόγειό του. Εφόσον έχει συνείδηση του υπογείου στο οποίο βρίσκεται και επιθυμεί να το γκρεμίσει, ας χαράξει τη στρατηγική που του ταιριάζει. Συνταγές δεν υπάρχουν. Τις επαναστατικές συνταγές ας τις κρατήσουν οι πολιτικάντιδες κάθε λογής και ιδιαίτερα εκείνοι που υποταγμένοι στην ανάγκη άμβλυνσης του λόγου τους σπεύδουν παρέα με το κάθε πατριωτικό σκουλήκι στις πλατείες φωνάζοντας «όχι» με την ελπίδα πως μια περεταίρω κοινωνικο-οικονομική αποσταθεροποίηση θα τους δώσει τη δυνατότητα να καταθέσουν τα επαναστατικά τους προτάγματα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό ακροατήριο. Η δική μου κριτική εστιάζει στο αν η συμμετοχή ή η αποχή από τις πολιτικές διαδικασίες διακατέχονται από ένα πολιτικό σκεπτικό το οποίο κυριαρχεί επάνω στο άτομο και τις επιθυμίες του.

Η συμμετοχή γενικώς και αορίστως δε διέπεται υποχρεωτικά από μια πολιτική λογική. Όταν το άτομο δε στοιχειώνεται από φανταστικές ενότητες (πατριωτικές, ταξικές, επαναστατικές) και συμμετέχει με πλήρη συνείδηση της κατάστασης αποδεχόμενος τον συμβιβασμό του, εγώ ακόμα κι αν διαφωνώ εντοπίζω μεγαλύτερη συγγένεια σε σχέση με άτομα τα οποία κηρύττουν την αποχή, κατεχόμενοι από την ανάγκη συγκρότησης και διαχείρισης ενός θεωρητικά ορθού επαναστατικού μπλοκ. Έννοιες όπως καθαρότητα και ρεφορμισμός ανθίζουν μόνο στα ταξινομημένα χωράφια κάθε λογής ιδεολογιών. Ο δικός μου μηδενισμός δεν έχει θέση εκεί. Μαζί με τους όχλους που κραυγάζουν «ναι» και «όχι» ορισμένοι ίσως θελήσουν να αντιτάξουν έναν ακόμα όχλο ο οποίος θα μιλάει στο όνομα μιας δήθεν επαναστατικής αποχής. Εγώ σε αυτό το σκεπτικό δεν αναγνωρίζω τίποτα το ριζοσπαστικό. Μπορεί σε συγκεκριμένες περιπτώσεις να επιλέξω να σηκώσω την ήττα της συμμετοχής μου σε μια διαδικασία του δημοκρατικού θεάτρου. Το να ανεβάσω όμως μια δική μου παράσταση είναι μια ήττα που εγώ δεν μπορώ να σηκώσω. Μια συνειδητή υποχώρηση πολλές φορές μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ατομικής στρατηγικής.

Για τον θάνατο κάθε πολιτικής λογικής και την όξυνση της ολομέτωπης επίθεσης στο υπάρχον.

Horizontal Mortem

Σύμπραξη Αναρχικών – Memento Mori

                                                                                              Αναδημοσίευση από Inter Arma